Sunday, February 5, 2017

Οι αναστατώσεις του οικότροφου Ταίρλες - Rober Musil


Σε μεγάλο βαθμό αυτοβιογραφικό είναι το βιβλίο του Robert Musil όπως με πληροφορεί η εξαιρετική εισαγωγή του μεταφραστή Α. Ίσσαρη την οποία και διάβασα βέβαια μετά το τέλος της ανάγνωσης του οικότροφου Törless.
 Σε μια περίοδο που η Ευρώπη ετοιμάζεται να δεχθεί την ιλιγγιώδη και καταστροφική άνοδο του ναζισμού, ο ήρωας του Μούζιλ έγκλειστος σε ίδρυμα αυστηρών αρχών αναλύει τη σκέψη του κάτω από τη σκέπη της εφηβείας, πλάι στον αδίστακτο Ράιτινγκερ και τον σκληρό Μπάινεμπεργκ που θυματοποιούν τον αδύναμο Μπαζίνι προκειμένου να γευτούν με παιδική αγριάδα και αναλγησία την δύναμη της εξουσίας. 
Ο Törless ταλαντεύεται μεταξύ του οίκτου και του θυμού, των ερωτικών του ορμών και της προσπάθειας να προσδιορίσει την ύπαρξη της ψυχής. 
Εξαιρετικά ενδιαφέρον, το βιβλίο του Μούζιλ, πυκνό σε γραφή και περιεχόμενο, σε αγκαλιάζει με βραδύτητα και σε συνοδεύει προκαλώντας προσωπικές αναζητήσεις μέχρι το τέλος. Υπέροχο!


Wednesday, January 25, 2017

Η ώρα του αστεριού - Clarice Lispektor




Eίναι φορές που ξεκινάς ένα βιβλίο έχοντας διαβάσει θετικές γνώμες γύρω απ' αυτό ή ακόμα και ενθουσιώδη σχόλια. Θα έλεγα ότι συνήθως μου αρκεί η γνώμη δυο τριών ανθρώπων για να με επηρεάσει και να ξεκινήσω παρορμητικά την ανάγνωση πιέζοντας τον εαυτό μου να διαμορφώσει την ίδια γιατί δεν μπορεί, αλλιώς σημαίνει ότι δεν το καταλαβαίνω. Όταν βέβαια έχεις προχωρήσει και διαπιστώνεις ότι δεν μοιράζεσαι τις ίδιες εντυπώσεις τότε το παίρνεις απόφαση και αναθεωρείς την άποψη σου για το σύνολο.
Κάτι τέτοιο συνέβη κι εδώ, με το αστέρι της Λισπέκτορ να αχνοφαίνεται μέσα από τον ταραγμένο και σύντομο βίο της νεαρής Μακκαμπέα στον οποίο συμμετέχει φανερά στο κείμενο και ο συγγραφέας - 'ο' και όχι 'η' - κι εμένα πέρα από μεμονωμένα αποσπάσματα να ψάχνω να βρω αυτό που τελικά δεν βρήκα.
Ή δεν κατάλαβα.Ή γιατί περίμενα να εντυπωσιαστώ. Ή επειδή με επηρέασες και εσύ (ξέρει ποιος). Άλλο "ή" δεν έχει!
(αυτά τα 'ή' βέβαια γίνονται και ρουτίνα να ξέρετε)